|
|
|
 |
De distributeur
De Spaanse terminologieën voor het woord distributeur zijn 'proveedor',
'distribuidora', 'suministrador', 'mayorista' en 'importador'. De distributeur
koopt de goederen in en verkoopt deze weer aan andere lokale partijen.
Hij wordt eigenaar van de producten. U heeft geen directe juridische
relatie met de distributeur. Hij bepaalt meestal zelf in overleg met
de exporteur de afnemerskeuze, de prijsstelling, de promotiewijze, de
administratie en de service- en garantieverlening, alsmede onderhoud
en neemt de exporteur veel werk uit handen. Naast de hele organisatie
rond de introductie beschikt de distributeur/importeur over veel kennis
met betrekking tot de distributiekanalen. Daarnaast beschikt hij over
de mogelijkheid voor het aanhouden van een voorraad De distributeur
neemt het risico van onverkoopbare voorraden op zich. De basis van de
distributie-overeenkomst is duurzaamheid, het is dus een duurovereenkomst.
De distributeur is op de hoogte van de lokale markt en het productassortiment. De distributeur kent de markt en beschikt reeds over een verkoopnetwerk. In geval van beëindiging van de distributie-overeenkomst heeft hij geen recht op een klantenvergoeding. Hij heeft wel recht op een schadeloosstelling voor gedane investeringen. U heeft in principe maar met één distributeur te maken of enkele, waardoor u goed inzicht heeft omtrent het betalingsgedrag. Indien u via een handelsagent werkt heeft u vaak met vele klanten te maken van wie u dit betalingsgedrag niet kent.
Nadeel van de strategie waarbij u een distributeur gebruikt is dat u zelf weinig invloed kunt uitoefenen op wat er met uw producten gaat
gebeuren. Hoewel
u bepaalde zaken (rapportage, minimumomzetten, etc) in het
samenwerkingscontract kunt regelen, bevindt u zich in een afhankelijke
positie.
Een distributieovereenkomst kan in beginsel onder artikel 81 EG-Verdrag
vallen.
Spanje heeft een mededingingswetgeving die gebaseerd is op het Europese
model (net als het Nederlandse mededingingsregime)
Distributeurs; wie, waarom en hoeveel?
In de 'eilandenmarkt' Spanje met haar zeer verschillende regio's moet
u zich de volgende vragen stellen: Hoeveel distributeurs moet ik inschakelen
om een goede marktspreiding te realiseren? Welke distributie-intensiteit
is wenselijk? Hoe groot is de marktspreiding van de diverse distributeurs
naar de gewenste marktsegmenten? Welke ondersteuning is er te verwachten
van de distributeurs en wat moet ik daar aan toevoegen? Welk margebeleid
wordt er gevoerd? Waarom wil een bepaalde distributeur met mij in zee
gaan? Is de financiële kracht en de technische kennis van de distributeur
voldoende om de producten te distribueren en de vereiste serviceverlening
te garanderen?
Distributieovereenkomst is in principe vormvrij
De Spaanse distributieovereenkomst is net als in Nederland een onbenoemde
overeenkomst. De Spaanse wetgeving kent geen bijzondere regeling van
distributie. De distributie-overeenkomst is dus in principe vormvrij.
In Spanje valt de distributie-overeenkomst onder de regels van commerciële
koop/verkoop van het Handelsrecht. Vaak worden er afspraken gemaakt
om een minimum hoeveelheid af te nemen (resultaatverplichting), of de
distributeur verplicht zich slechts om orders te plaatsen indien hij
daar klanten voor heeft (inspanningsverplichting). Daarnaast moet er
rekening worden gehouden met de communitaire richtlijn voor wat betreft
het verbod tot gebiedsrestrictie, wat wil zeggen dat een distributeur
niet mag leveren in een ander gebied. Ook mag de distributeur geen prijs
worden opgelegd.
Er zijn in principe drie typen distributieovereenkomsten:
1. Alleenverkoop - Acuerdo de distribución única -
U kan zich het recht voorbehouden om zelf ook in het gebied direct te
leveren. Hierin verschilt dit contract met het exclusiviteitscontract.
2. Exclusieve afname - Concesión comercial o distribución exclusiva
-
U geeft het alleenrecht aan één distributeur in een bepaald gebied en
spreekt af daar zelf ook niet te verkopen.
3. Selectieve distributie - Distribución selectiva -
Er bestaan bepaalde producten, zoals dure parfums of merkkleding die
bepaalde eisen aan de distributeur stellen, zoals het imago. Het kan
ook zijn dat het om gecompliceerde producten gaat die bepaalde kennis
van het product of branche vereisen.
Kartelverbod
Distributieovereenkomsten bevatten vaak bepalingen die de concurrentie
kunnen beperken, zoals een exclusiviteitsclausule en een verbod op verkoop
van concurrerende producten. In beginsel worden dergelijke overeenkomsten
getroffen door het kartelverbod. Dit is echter alleen van toepassing
op afspraken die de mededinging op merkbare wijze beïnvloeden, de zogenaamde
Bagatel of Minimis regel. Indien een afspraak wegens een te geringe
betekenis buiten de werking van artikel 81 lid 1 EG-Verdag valt, kan
deze nog altijd in strijd zijn met de Spaanse mededingingswetgeving.
De commissie die hier toezicht op houdt is de 'Servicio de Defensa de
la Competencia'.
Omdat de regionale verschillen in Spanje groot zijn is het aan te raden
om een agent of distributeur of een distributie-franchising met behulp
van een gespecialiseerd bureau te zoeken. Hiervoor kunt u contact opnemen
met
Dutch Consultany & Support.
|
|
